Op het leven

Door Iris Buunk Zo’n artistiek type met een grote blouse en een kleurige sjaal om het hoofd. Mary kwam inhet hospice, met een donkerrood gestifte glimlach, voor een respijtopname, “om aan te sterken”.Een grote blouse om een mager lijfje, een kleurige sjaal om haar kale hoofd geknoopt. Dat dataansterken tussen haakjes moest was mij al […]

De grote euthanasieshow

Door Vicky Schijf “Dit is geen leven, ik wil nú een spuitje” eist mijn patiënte van 75 jaar. Ze heeft drie herseninfarctenoverleefd. Levert steeds meer fysieke functies in. Volledig afhankelijk van zorg, wil niet naar eenverpleeghuis. En rookt stug door. Deze dame is een kleurrijk portret. Weduwe van een bekend kunstenaar, excentriek, liefhebber vantheater, gehecht […]

Mijn moeder en de dood

Door Berith Croonen Als ervaren dokter met een voorliefde voor begeleiding van patiënten in delaatste fase van hun leven zou je denken dat ik ook thuis alles rondom delaatste levensfase goed heb geregeld. Was dat maar zo! Komt iemand die ernstig ziek is bij mij in de spreekkamer, of bezoek ikdiegene thuis, dan praat ik […]

Dankjewel

Door Nienke van Driel ‘Dankjewel’ zegt hij met zijn laatste adem.Mijn handen trillen als ik de spuit aanpak. Mijn eerste euthanasie, bij deze man die alzolang zoveel pijn had en nu zijn laatste wens in vervulling zag gaan: sterven op zijnmanier. Hij was resoluut in onze gesprekken, hij had de knoop doorgehakt en wasklaar om […]

Kameleon

Door Josien Duffhues De emmer met ontlasting staat in de hoek van het vervallen boerderijtje op de hei. De windwaait letterlijk door de ramen. Het is er ijskoud. Bertus zit ernstig vermagerd, voorovergebogenaan de keukentafel. Hij is stikbenauwd en kan geen stap meer zetten. De thuiszorg weigert alenige tijd zorg bij hem te leveren: het […]

Dag buurman

Door Julie Haasse Dag buurman. Ik kende hem al jaren. Hij mij niet. Ik beschouwde hem als een soort buurman. Niet eentjedie bij ons in het rijtje woonde, maar in het bushokje tegenover mijn huis. Niet altijd. Soms was hij er weken niet. Maar dan opeens koos hij weer een tijdje het ijzeren bedje aan […]

Ze leefden voor en met elkaar tot in de dood

Door Saskia van der Geest Ze was na 60 jaar huwelijk bij ons komen wonen in het verpleeghuis. Niet van harte, maar er was geen andere keus. Haar man was na een hartinfarct naar een hospice gebracht in de verwachting dat hij zou overlijden. Zonder hem, haar steun en toeverlaat, zou ze het met haar […]

‘Hij is ook niet de jongste meer’

Door Jeske van Hoek “Hij is ook niet de jongste meer,” krijg ik te horen. Ik zwijg. “Aardig wat jaren en mijlen achter de kiezen zogezegd.” Ik weet wat mij verteld wordt, ik moet afscheid gaan nemen. Afscheid van mijn allereerste autootje, gekocht van mijn eerste maanden salaris. Mijn trouwe gele C1, mijn citroentje. Hij […]

Duurt het nog lang dokter?

Door Rene Beaumont Dinsdagmiddag op het hospice, mevrouw Weijersma* ligt rustig en ontspannen in bed. De najaarszon geeft haar gezicht een gouden gloed. Het is haast een vredig tafereeltje uit een sprookje. Mevrouw Weijersma is bezig aan haar laatste dagen op aarde. Een aantal jaar werd zij geconfronteerd met borstkanker, uitgezaaid, niet meer te behandelen. […]

De dood mag er zijn

Door Maaike Roovers Ik weet een uitstekende manier om de sfeer te laten omslaan op een feestje. Vertellen over mijn werk in het hospice. De blik gaat op meewarig, het gesprek verstomt. Ongemak. “Wat ontzettend goed zeg, dat jij dat werk doet”, zeggen ze dan, alsof het een dirty job is die toch íemand moet […]

Ga naar de inhoud